Toen mijn vrouwtje Sarah 35 werd, gaf ik haar als verrassing voor haar verjaardag een reeks van “doe-verrassingen“. Dat had ze nog nooit gekregen, dus ze vond het nogal … euh … verrassend 🙂

De eerlijkheid gebiedt me toe te geven dat mijn eerste verrassingen nogal lang op zich lieten wachten, zeker gezien ik haar een maandelijks uitje had beloofd vanaf juli en mijn eerste er pas aankwam in november. Ze heeft me daar geregeld attent op gemaakt, liefst publiekelijk om zo de druk nog wat op te voeren op die arme ik.

Maar … die vertraging had zo zijn redenen! Ik wou haar graag ook eens uit haar comfortzone halen. Putje winter trokken we naar Putte voor een Salsa-workshop voor beginners bij Salso Titanco! Een vurige salsa voor wat extra pit in onze relatie, dat kan alleen maar positief zijn, zo dacht ik bij mezelf!

salsa-baby

Het werd die dag bovendien een dubbele verrassing aangezien ik nog een koppel vrienden zo gek had kunnen krijgen om ook mee te doen. Samen met hen hadden we in het verleden al swing lessen gevolgd, iets wat me bij de openingsdans van ons trouwfeest goed van pas is gekomen. Barry White keek neer vanuit de hemel en zag dat het goed was. My first, my last, my everything!

Gedurende die 3u durende salsa workshop begrepen we al snel … het zit ‘m allemaal in de heupen! Nu heb ik eerder al toegegeven dat ik als kind nogal een houten klaas was en dat is met de jaren wel wat verbeterd, maar een Beyoncé move zal je me nog zo snel niet zien doen. Ook het betere twerken laat ik aan mensen met meer venijn in de heupen. Na 3u passen tellen en heupwiegen … waren we toch al bij al blij dat we er vanaf waren. We kregen het als het ware toch een beetje op onze heupen van onze heupen die wat minder gesmeerd bleken te zijn dan die van de lesgever.

Gelukkig zijn stijve heupen niet erfelijk. Mijn dochter Nina doet namelijk niet liever dan met haar 6-jarig kontje schudden. En ik moet toegeven dat ze er goed in is. Nu is dat nog schattig, maar binnen een jaar of tien ga ik dat waarschijnlijk iets minder aanmoedigen.  Anderzijds, als ze flink oefent, is er binnen enkele jaren een Vlaamse Beyoncé met blonde krolletjes?!

beyonce

Beste aandachtige lezer, het zou jullie misschien bevreemden als ik het niet over hardlopen zou hebben. Er is wel degelijk een link, of zelfs een aanleiding om over heupen te schrijven. Ik las recent nl. volgend artikel uit Runners’ World: It’s all in the hips. Ook voor lopers geldt dat het ‘m allemaal in de heupen zit!

A wide range of experts–from kinesiologists to physical therapists, orthopedists to coaches–agree that the extreme emphasis the running world has put on foot strike is misplaced.

The emphasis on foot strike missed the mark by putting the attention on the end of the chain, rather than the beginning. We need to shift our focus upward to our hips and glutes, where the stride begins.

Core and hips are where every runner should be starting if they are really concerned with optimizing their form, maximizing their speed and minimizing injury potential.

Toen ik recent bij de kine was (zie eerdere blogpost), kreeg ik al de harde boodschap dat mijn heupen en billen niet sterk genoeg zijn. Ze zijn mede verantwoordelijk voor mijn vaak stramme en pijnlijke hamstrings en kuiten. Touché!

Ik ben dus sinds een dikke maand gerichte core stability oefeningen aan het doen om mijn billen en heupen te versterken. Hieronder enkele impressies van poses die ik zo galant mogelijk probeer in te oefenen. U herkent mogelijk “de brug”, “Jane Fonda” en “de superman”. Ik had graag mezelf hiervoor gefotografeerd, maar u begrijpt dat het niet makkelijk is om een goede selfie te nemen vanuit zulke houding.

Ik raad elke beginnende loper aan om zulke core stability oefeningen enkele keren per week te doen. Bovendien raad ik aan om deze eerst (enkele malen) bij een kine in te oefenen. Het is namelijk niet makkelijk om deze oefeningen juist te doen. Meer nog, je kan ze makkelijk fout doen. Het gevolg is dat je niet de juiste spieren traint.

Ik begin stilaan het positieve effect van deze oefeningen te merken. Het helpt om tijdens het lopen een betere houding te hebben, beter de loopbeweging te “stuwen” vanuit het bekken, om de knieën hoger te heffen en aldus efficiënter en sneller te lopen.

Aan u de keuze: Salsa of core stability?

Met speelse groeten,

Bart