METRO Marathon Düsseldorf

Zondagochtend, 9u, start Metro Group Düsseldorf marathon, het wordt mijn 4de marathon… de vraag die al dagen door mijn hoofd speelt en die al verschillende mensen me reeds stelden: ben ik er klaar voor?

Het is een beetje een retorische vraag… kan je ooit met zekerheid zeggen dat je je klaar voelt voor een marathon???

Ik denk dat iedere marathon loper, hoe ervaren ook, nog steeds moeite heeft om deze vraag te beantwoorden. De marathon blijft namelijk iets mythisch… enerzijds train je er maanden naar toe en kijk je er naar uit, anderzijds blijft de afstand je afschrikken, is het een samenloop van zoveel omstandigheden en kijk je er tegenop…

Maar ik ben geen politieker, maar ondernemer… dus laten we de vraag niet proberen te ontwijken.

Ja, ik heb goed getraind. Een 1250 tal kilometers sinds november. Een zwaarder trainingsschema bovendien, wekelijks met veel liefde (en af en toe een kleine dosis sadisme?) opgemaakt door Benny. Met als wekelijkse hoogtepunt de tempotrainingen met “blokken”. Het startte met 2x2km tempoblokken en eindigde 2 weken geleden met 4x5km tempo aan tempo rond 4:10 per km… met telkens 5km in- en uitlopen. De laatste trainingen gingen erg goed (stevig tempo aan hartslag onder de overslagpols) en die geven vertrouwen. Net op tijd gepiekt!

Neen, ik heb bijna geen enkele training kunnen afwerken met een voldaan gevoel. Ik heb de hele voorbereiding last gehad aan mijn hamstrings en kuiten. Enkele weken geleden liep ik de halve marathon wedstrijd in Essenen enkele minuten trager dan vorig jaar. De laatste 3 weken heb ik door verandering van schoeisel en zolen verschrikkelijke blaren op mijn beide voeten gekregen… en ze zijn nog steeds niet weg. Ocharme Benny en Sarah die wekelijks mijn portie gezaag mochten aanhoren en me telkens opnieuw goede moed inspraken. Mijn wekelijkse kine sessies en 2 sessies bij de osteopaat hebben me er uiteindelijk toch doorgeholpen.

Ja, de weersvoorspellingen zijn goed: een 10-15 graden, geen regen, maar wel een stevig briesje. Düsseldorf is een zo goed als vlakke omloop en geen massa-bedoening zoals bij de majors, waardoor er in principe vanaf het begin goed kan doorgelopen worden.

Neen, de marathon begint al om 9u. Wetende dat je minimum 3u op voorhand moet gegeten hebben om je lichaam de kans te geven het te verteren, zal de snelle hoofd-rekenaar onder u al snel concluderen dat ik rond 5u-5u30 al de veren uit mag om te ontbijten. Dat is wel ontieglijk vroeg!

Ja, ik sta scherper dan ooit. Met mijn 74kg voor 1m84 zit ik niet ver van mijn competitiegewicht. Ik voel me fit.

Neen, ik sta enkele kilogram te zwaar. Mijn ideaal competitiegewicht is 72kg volgens de (vet)metingen voorafgaand aan de inspanningstesten in het ziekenhuis. Elke kg die je minder meesleurt, zou een bonus van 2 minuten betekenen op een marathon.

Ja, ik ben in goed gezelschap. Ik loop samen met Peter De Groof. We hebben de hele voorbereiding een gelijkaardig schema gevolgd. Peter steekt in vorm en hopelijk kan ik me aan hem optrekken. En coach Benny gaat mee en zal waarschijnlijk op het einde wat proberen te “hazen” (of toch degene die hij het eerste ziet).

Neen, mijn vrouwtje en dochters zullen me deze keer niet vergezellen. Normaal staat Sarah (met of zonder de meisjes) me onderweg enkele keren aan te moedigen. Iets waar ik steeds een enorme boost van krijg… die boosts zal ik dus moeten missen deze keer. Maar ik ben er zeker van dat Benny en Kathelijne (de vrouw van Peter) even hard zullen supporteren en dit me ook zeker extra zal motiveren.

Ja, ik heb al 3 marathons uitgelopen en mijn tijd telkens kunnen verbeteren (de eerste keer was sowieso een personal best). Ik moet dus niet aan mezelf twijfelen dat ik het niet zou kunnen. Ik ben nog nooit de man met de hamer keihard tegengekomen (door goede voorbereiding, voeding en wedstrijdaanpak).

Neen, ik heb schrik van de man met de hamer. Want hoe sneller je loopt, hoe meer energie je verbrandt en hoe groter de kans dat de man met de hamer onderweg jou eruit kiest… dat is nl. op het moment wanneer de suikers op zijn en het lichaam moet overschakelen op vetverbranding. Hoe deel je best je wedstrijd in? Een positieve split (eerste deel sneller dan tweede deel) of een negatieve split? Als je te traag start, kan je het in het laatste stuk, wanneer je in de verzuring gaat, misschien niet meer ophalen. Als je te snel start, hou je het mogelijk niet vol en krijg je in het tweede deel een zwaar verval.

Ja, we kunnen nog beter. Ik ben nog jong voor een marathonloper en ik ben gemotiveerd en ambitieus. We gaan voor een nieuwe record tijd. De huidige staat op 3u12 en ik wil onder de 3u10 duiken en liefst nog onder de 3u05. Ik heb het gevoel dat het erin zit.

Neen, we zijn misschien té ambitieus. Ooit komt het moment dat je je best-tijd niet meer verbetert. De eindtijd is ook niet belangrijkste. Een best-tijd mag geen obsessie zijn. Je traint geen 1200km enkel en alleen om proberen enkele minuten (of seconden) sneller te gaan. Je loopt geen dikke 3u enkel en alleen om je record te breken. Ik geniet van de trainingen, zeker die in goed gezelschap. Ik vind het boeiend om mezelf uit te dagen en mijn grenzen te verleggen.

Als geboren optimist, is de slotconclusie dat ik me er klaar voor voel. Klaar om gedoseerd maximaal te gaan en van deze ervaring te genieten!

Wat staat er nog op het schema? Op tijd in bed! Morgenvroeg het valiesje afwerken, nog 5km loslopen en dan carpoolen met Peter, Kathelijne en Benny naar Dusseldorf. De startnummers gaan afhalen, nog wat rusten, pastaatje eten en op tijd in bed.

Er is een app (Metro Marathon Dusseldorf) waarin jullie me live kunnen volgen. Mijn startnummer is 2538 (al geeft mijn startnummer op dit moment nog een foutmelding).

Met speelse groeten,

Bart

PS de komende weken mogen jullie wat nieuwe blogposts verwachten over het Marathon Mysterie dat door mezelf vakkundig zal ontrafeld worden in 4 delen.